Hadi biraz iyi şeylerden konuşalım.Evet, biliyorum. Bazen gerçekten de tarihin en kötü döneminde yaşıyormuşuz gibi geliyor. Ama belki de mesele, kötü haberlere ve insanların en kötü hâllerine hiç olmadığı kadar kolay ve sürekli maruz kalmamızdır.Gerçi neden ikisi birden olmasın?Şaka bir yana, bu yazı biraz kendime meydan okumak gibi oldu. Hatta belki de kendi ayağıma sıkmak gibi. Çünkü şu cümleyi yazarken bile sevinebileceğim yalnızca dört şey bulabildim.Neyse, son zamanlarda yazılarımın biraz karardığını fark ettim. Claude’la yapabileceğiniz en tehlikeli 7 şey, yapay zekâyı kirli işlerinize alet etmenin 3 yolu ve daha dün yazdığım eBay işten çıkarmaları derken, gündem pek de iç açıcı değildi.Ben de oturup gerçekten sevindiğim beş şeyi yazmaya karar verdim. Belki böylece siz de bütün bu karmaşanın içinde yüzünüzü biraz olsun güldürecek kendi beş şeyinizi bulabilirsiniz.1. Seçim (Neredeyse) BittiŞunu söyleyeyim: Siyaseti benim kadar hayatının dışında tutan çok az insan vardır. Ama bu seçim döneminin yarattığı, “insanlıktan topluca ümidi kesme” hissinden benim algoritmam bile kaçamadı.Belki de gerçekten yapay zekâya teslim olmalıyız.Ama bence burada mesele “tarihin en kötü döneminde yaşıyoruz” hissinden çok, kötü haberlerin ve insanların en kötü hâllerinin beş dakikada bir önümüze düşmesi. YouTube’da bir video izlemek istiyorum ama önce dünyanın en aptal ikinci insanının, dünyanın en aptal birinci insanı hakkında atıp tutmasını dinlemek zorunda kalıyorum.Siyasetin neden böyle işlediğini bilmiyorum. Eminim herkesin bir fikri vardır; zaten hepsini de duydum. Ama acaba insanlar, çoğumuzun bu süreçte harcanan milyarları, yapımcıların ne hakkında kavga etmelerini söylediyse onun hakkında birbirine bağıran iki reality show yarışmacısına para saçmak gibi gördüğünü fark ediyor mu?Her neyse, bunları seçimden bir gece önce yazıyorum. Siz okuduğunuzda muhtemelen bütün bu karmaşanın son aşamasına gelmiş olacağız. Sonra da 2028 seçim döngüsü başlamadan önce en azından bir haftalık huzurumuz olacak.Herkes her şeyin aynen devam etmesi için oyunu kullandıktan sonra, her şey yeniden eski hâline dönmeden önce kısa bir mola diyelim.2. İşe Alımlar Yeniden Hareketleniyor mu?İşe alım piyasası kesinlikle toparlanmış değil ama en azından dipten kalkmaya başladığını düşünüyorum.Gerçi o “dip”, cehennemin yedinci katı gibiydi ve The Blues Brothers’ta Good Ole Boys’un gaz pedalına sürülen o yapışkanla kaplıydı.“Bu yapıştırıcı. Hem de sağlamından.”Ah, daha basit zamanlardı.Neyse. İçinde sıkışıp kaldığımız “az işe alım, az işten çıkarma” döneminin nedeni bence şirketlerin artık işe alım konusunda çok daha seçici davranması. Aslında iyi haber de bu: Zaten olması gereken buydu.2010’lardan bu yana yaşadığımız dev işe alım ve işten çıkarma dalgaları, farklı kuşaklardan çalışanların kariyer gelişimine ciddi zarar verdi. Her yeni işe alım dalgası, bir sonraki işten çıkarma dalgasını daha da sert hâle getiriyor. Sonra aynı döngü yeniden başlıyor.Şimdiyse gördüğüm tablo biraz farklı. Şirketler, iş ilanı sitelerinde mümkün olduğunca geniş bir ağ atıp çoğu bot olan başvurularla uğraşmak yerine yeniden deneyime bakmaya başlıyor. Büyük şirket isimleriyle doldurulmuş özgeçmişler ve olduğundan fazla değer yüklenen diplomalar yerine, gerçek deneyim yeniden yeteneğin göstergesi hâline geliyor.Öte yandan daha az prestijli görülen eğitim kurumları da gençleri telefondan kafalarını kaldırıp gerçekten bir şeyler yapmaya teşvik etmeye başlıyor.Bütün bunlar 2027’de daha iyi bir işe alım döngüsüne yol açabilir.Ama beklentiyi fazla yükseltmeyelim. 2026’dan, 2025’ten ya da 2024’ten daha iyi olmak çok yüksek bir çıta sayılmaz.Yine de iyimser olmak için bir neden daha.3. İnsanlar Yapay Zekâyı Anlamaya BaşlıyorYapay zekâyı daha az kötü hâle getirmenin yolu, daha fazla insanın onun ne yapabildiğini ve ne yapamadığını; ne yapması gerektiğini ve ne yapmaması gerektiğini anlamasından geçiyor.2010’dan beri bunu söyleyen eski bir yapay zekâ meraklısı olarak sonunda şunu söyleyebilirim: İnsanlar meseleyi anlamaya başlıyor.Şirketlerin en üst kademelerinde, “insanları yapay zekâyla değiştirelim” söylemleri ve her şeyi maksimum düzeyde yapay zekâya bağlama hevesi ya yavaşladı ya da tamamen durdu. Çalışan tarafında ise teknolojiyle profesyonel olarak ilgilenmeyen insanlar bile yapay zekânın günlük işlerine gerçekten nerede katkı sağlayabileceğini anlamaya başladı.Sanırım şu konuda anlaşabiliriz: Artık kimse yapay zekâdan eskisi kadar korkmuyor.Bu iyi bir başlangıç.Her yeni teknolojide olduğu gibi bir karşı tepkinin geleceğini biliyordum. Bu sefer biraz geç geldiği için belki olması gerekenden daha sert yaşanıyor. Ama ne olursa olsun, insanlar konuyu ne kadar iyi anlarsa ortalıkta o kadar az saçmalık kalır.Biri bana gelip, “Yapay zekâyla milyar dolarlık bir uygulama yapacağım” dediğinde üzülüyordum.Şimdi biri, “Agentic coding kullanarak ekibimin tekrar eden işlerinin büyük bölümünü otomatikleştirdim” dediğinde mutlu oluyorum. Ama ben biraz teknoloji delisiyim. Daha evrensel bir mutluluk nedenine geçelim.4. Büyük Teknoloji Şirketleri Hâlâ Kendi Ayaklarına DolanıyorHayır, gerçekten. Bu da sevinecek bir şey.Büyük teknoloji şirketlerini sık sık eleştiriyorum ama bunun nedeni teknoloji sektörünü gerçekten sevmem. Teknolojiyi seviyorum ve büyük teknoloji şirketlerinin bu ekosistemdeki yerini de biliyorum.Çünkü onlar olmasa, karşısında yenilik üretilecek büyük oyuncular da olmazdı; büyüyüp dönüşebileceğiniz bir hedef de.Bu yüzden Big Tech’le dalga geçtiğimde aslında yalnızca şikâyet etmiyorum. Mark Zuckerberg olmayan ya da LinkedIn’i şu anda kim yönetiyorsa o kişi olmayan bizler için ortaya çıkan fırsatlara dikkat çekiyorum.Zuckerberg’in parası bitti mesela.Nasıl oldu bu?Apple’ın herkes tarafından sevildiği, Google’ın “kötülük yapmayacağız” diyen genç bir şirket olduğu, Amazon’ınsa evden çıkmadan kitap ve DVD sipariş etmenin havalı bir yolu sayıldığı günleri hatırlıyorum.Onlar olmasaydı biz de olmazdık. Ya da belki biz onlar olurduk. Onların “onlar” olması, benim “ben” olarak kalmamı sağlıyor. Üstelik malzeme de hiç bitmiyor. Devam edin çocuklar.5. Her Zaman Bir Fırsat VarAslında düşündüm de, tarihin en kötü döneminde yaşamıyoruz. Her sabah uyanıp yeniden deneme ve başarısız olma şansına sahip olmamız bile tarihin oldukça nadir ve değerli bir döneminde yaşadığımızı gösteriyor.Birçok insanın artık dayanacak gücü kalmadığını biliyorum. Bazıları gerçekten ipin ucuna geldi, bazılarıysa o ipi çoktan bıraktı.Bunu anlıyorum.Ben de oradaydım.Hatta bazen her sabah orada uyanıp yeniden o ipe tutunmaya karar veriyormuşum gibi hissediyorum.İş dünyasının, özellikle de teknoloji sektörünün güzel tarafı şu: İçinde bulunduğumuz dönemde oyun alanını yeniden eşitleyecek bir fırsat neredeyse her zaman çıkıyor.Apple, Google ve Amazon bugün oldukları yere geldiyse bunun nedeni, bir noktada oyunun kurallarını kendi lehlerine yeniden yazabilecekleri bir fırsat bulmalarıydı.Doğru bağlamda kullanıldığında yapay zekâ da oyun alanını eşitleyebilir. Bu, başarı garantisi değil. Hatta ayakta kalma garantisi bile değil.Ama bir fırsat olduğu anlamına geliyor.Belki biraz da özgürlük. Sürekli önünüze düşen kötü haberlerin ve insanların en kötü hâllerinin sizi bunun tersine inandırmasına izin vermeyin.İşte bu kadar.Başarabildim mi?Orijinal Yayın Tarihi: 3 KasımKöşe yazarları tarafından burada paylaşılan görüşler, incturkiye.com’a değil, yazara aittir.Çok daha fazlası için Inc. Türkiye bültenlerine kaydolun.